Het psycho-geriatrische karakter van het reizen op Mr.Bean2 is weer bevestigd de afgelopen maand. Om te beginnen met het vieren van mijn 65e (ja, ik weet het, je zou het niet zeggen) verjaardag vlak voordat we onze winterhaven Messolonghi gaan verlaten.
Niet alleen vrienden uit de marina maar ook de Griekse luchtmacht brachten een eerbetoon aan het behalen van deze mijlpaal.
Messolonghi viert dit jaar dat de Exodus 200 jaar geleden is. Dit was niet dat gedoe met Mozes die geen boot kon vinden en dus de zee maar spleet, maar de vlucht van de bevolking van Messolonghi voor de massamoord van de Ottomanen in de Griekse vrijheidsstrijd. Ze spelen de aanval van de Otomaans-Egyptische vloot in de Lagune helemaal na.
Goede vrienden Ben en Deb, inclusief Sir Bobberty en Mr. Pickles (dat zijn honden) komen 2 dagen langs vanuit Lefkada. Erg Gezellig! Vooral het spelen van Hitster leidde tot wat hilarische momenten.
Op de ochtend van vertrek wordt Mr.Bean2 nog even voorzien van 1000 liter diesel omdat ik er weinig vertrouwen in heb dat die steeg van Hormuz snel weer open gaat. Hier kost diesel ca. 2,00 euro/liter.
En daar gaan we. Omdat er wat grote klussen aan de boot zijn gedaan, best wel spannend…en dat werd het ook. We waren nog geen uur onderweg toen ik zag dat de startaccu’s met een steeds hoger voltage werden opgeladen (tot zo’n 38V aan toe, niet goed voor een 24V systeem).
Direct de motor uit en hulpmotor gestart. Echter deed die precies hetzelfde. Helemaal niet goed! Gelukkig is het schitterend windstil weer dus kunnen we wel even zonder motor blijven dobberen. Ik kan niet echt een oorzaak vinden dus alles afgekoppeld en, zonder opladen, doorvaren naar Zakynthos.
Onderweg nog wat overlegd met een deskundige vriend en al pratend kom ik op een idee. Voor de liefhebber: de deze winter ingebouwde Lithium accubank wordt door de dynamo via de startaccu’s opgeladen via zogenaamde DC/DC chargers. Deze moeten ervoor zorgen dat zowel accu’s als dynamo heel blijven. Het blijkt dat in de oude situatie de dynamo het voltage mete op de huisaccu busbar. Dat werkte prima…maar nu niet meer omdat die DC/DC charger tussen startaccu en busbar zitten. De dynamo mete dus een voltage dat niet paste bij het opladen van de startaccu en probeerde dat te compenseren door het voltage steeds verder te verhogen zonder enig effect. Klein foutje met potentieel grote gevolgen.
Na correctie werkt alles nu prima.
In Zakynthos leggen we aan in de stadshaven
Een dag later komen ook onze Duitse vrienden Anja en Timm met hondje Lottie aan op hun Amarone. Zij hebben de volgende dag een auto gehuurd en vragen ons mee voor een rondje eiland.
Natuurlijk moet er gehiked, gedronken en broodjes Gyros gegeten worden.
Het is de week van Pasen. Zoals eerder beschreven in de episodes Woon – Kerk verkeer en Rode eieren, gebroken potten en volledig lam is Pasen het belangrijkste feest voor de Orthodoxen. De hele week zijn ze druk met missen, parades en veel eten en drinken.
Helaas voelt Belinda zich grieperig worden en dat wordt steeds erger met hoge koorts etc. Na een paar dagen besluiten we een kliniek op te zoeken. Een privé kliniek wel te verstaan want de publieke gezondheidszorg is op dit soort eilanden op z’n zachtst gezegd wat primitief.
Na allerlei onderzoeken en zelfs een CT-scan blijkt een stevige nierbekkenontsteking. Ze heeft zware antibiotica via het infuus nodig. Dat betekent een dagje ziekenhuis. Gelukkig knapt ze er zienderogen van op! Met een recept voor een kuur en onder protest omdat de dokter haar langer in de kliniek wilde houden, gaan we weer op pad.
Net als wij gaat de Amarone ook naar het zuiden. Om te beginnen naar de baai van Navarino bij Pylos. Daar ankeren we in een schitterend lagune gebied.
Als we Teddy voor het eerst dit jaar te water laten blijkt de accu plat. Na wat sleutelen en met een koordje dat je om het vliegwiel kan wikkelen krijg ik de 40pk Honda uiteindelijk gestart.
Als we na een borrel bij Anja en Timm aan boord terug willen varen hebben we hetzelfde probleem. Timm sleept ons terug naar de Mr.Bean2 en ik hang het accuutje aan een oplader.
De volgende dag doen we een hike met onze vrienden naar het kasteel en “mushroom bay”. Het is er schitterend.
De volgende dagen bestaan uit het verkennen van de omgeving van deze baai. Belinda doet hier zelfs haar eerste zwemactie van het jaar onder een waterval!
Zoals al eens aangegeven in de episode Maniacs! was deze baai de plek waar de geallieerden (Engels, Frans, Russisch) de Ottomaanse vloot in de pan hakten en een keerpunt in de Griekse vrijheidsstrijd bewerkstelligden.
Het is verrassend om te zien hoezeer dit nog leeft na 200 jaar. De monumenten van de diverse landen worden nog steeds actief onderhouden op de, alleen met boot toegankelijke, eilanden rond de baai. De russen zijn nog verder gegaan en hebben een schitterend houten orthodox kerkje neergezet ter nagedachtenis.
Wij vertrekken vanaf hier naar Finikounda een heel klein vissersdorpje bij de eerste kaap van de Peleponessos. In eerste instantie ankeren we hier naast het kleine haventje. We leggen ook een achteranker uit om de boot in de golven te richten (zodat hij niet overdwars gaat liggen rollen).
De volgende dag vaart er een visser langs die in het Grienglish probeert duidelijk te maken dat langs het piertje in de haven voldoende water voor ons staat. Omdat we er nog 2 dagen willen blijven verkassen we die kant op en hebben een mooi plekje in de haven.
’s Avonds loopt een Nederlands stel langs die de boot bewonderen en er vervolgens achter komen dat we gezamenlijke vrienden hebben: Johannes en Pauwlien bij ons uit de straat in Lemmer. Deze mensen wonen hier…het is een kleine wereld.
De volgende stop is Koroni waar ik een onderdeel naartoe heb laten sturen. We ankeren in de baai voor het dorp en tot onze verbazing is het onderdeel al aanwezig bij de lokale ACS koerier. Helemaal goed. Dit geeft ons meer vrijheid een goed “weather window” uit te zoeken voor de langere oversteek die we vanaf hier naar Kreta willen maken.
Helaas blijkt hier ook dat de accu van Teddy definitief overleden is…en in Koroni is geen nieuwe te vinden. We moesten dus roeien van de boot naar de kade…
We vertrekken de volgende dag ’s avonds voor de 110 zeemijl naar Balos beach op Kreta. Na een rustige nacht komen we daar ’s morgens om 10 uur aan in een schitterende omgeving.
Helaas is de wind een stuk sterker dan voorspeld en komt er van het echte strandleven niet zoveel terecht. Dat weerhoudt de daytrippers er overigens niet van een uurtje later een enorme diarree aan toeristen uit te storten over het strand.
Nu hebben we een aantal dagen Chania gepland. Enerzijds omdat er een stevig stormpje aan komt en anderzijds omdat we een auto willen huren en westelijk Kreta willen verkennen.
Daarover meer de volgende keer…hopelijk zonder medisch-psycho-geriatrische gebeurtenissen.
Cheers, André
Gute Besserung an Belinda🙋