We zijn op Delos, volgens de Grieken de geboortegrond van Apollo en Artemis. Die oude Grieken hadden een veel boeiender setje Goden dan dat saaie gedoe van tegenwoordig. Eindbaas Zeus nam het niet zo nauw en ging vreemd bij elke kans die hij kreeg. Zo ook met de mooie Leto. Die werd vervolgens zwanger en opgejaagd door Zeus’ vrouw Hera. Ze zocht een rustige plaats om te bevallen en koos het lelijke, kale eiland Delos dat toen nog ronddreef in de Egeïsche Zee (ik verzin het niet!). Ze beviel van de tweeling Apollo en Artemis waardoor het eiland werd verankerd. Om zijn kroost te eren legde Zeus er een krans omheen van eilanden in een cirkel…de Cycladen.
Delos groeide uit tot het religieuze- en handelscentrum in de Egeïsche Zee. Elke stadstaat in het oude Griekenland wilde hier zijn meest protserige tempel neerzetten. Er leefden in haar hoogtijdagen, 2e eeuw v.Chr., zo’n 30.000 mensen. Amper voor te stellen op dit nietige eilandje. Alhoewel de omvang van de opgegraven stad indrukwekkend is.
Het hele eiland is een UNESCO site en het is verboden binnen 500m van het eiland te ankeren of aan land te gaan. Wij ankeren in een baai op het naastgelegen Rineia en gaan ’s morgens vroeg, voor de hordes uit, met Teddy erheen.
Voor we dit hoogtepunt konden beleven waren we op een eiland waar heel veel mensen vinden dat ze het centrum van de wereld zijn: Mykonos. Voor een vriend vatte ik het samen als soort van Ibiza zonder de mooie delen.
Daar doe ik het mee tekort want als je goed kijkt zie je dat het ooit mooi is geweest. Mykonos stad is bijvoorbeeld een schattig Cycladen dorp met alle ingrediënten zoals wit met blauwe huisjes, windmolens en de straten met de karakteristieke witte voegen… Maar het is volledig onder de voet gelopen. De dag dat wij er waren lagen er vier (!!) gigantische cruiseschepen. Dan mengen duizenden geriatrische types zich met de al in grote getalen aanwezige party-hard crowd, in een dorp dat is bedoeld voor een paar honderd inwoners.
En dan vergeten we nog de jetset en vooral de wannabee jetset. Overal superjachten en types die heel interessant doen en met een strak gezicht 50 euro voor een cocktail betalen. Wij doen doen natuurlijk “tragically hip” mee.
Om de reis maar in omgekeerde volgorde voort te zetten, kwamen we vanaf Paros. Daar lagen we in de grote baai voor Paros stad geankerd. Hier kwamen we ook Tom en Camilla weer tegen, zie camandtom.com. Erg gezellig!
Paros stad (of Parikia) is prachtig maar ook hier zie je dat het niet zo lang meer duurt voor het onder de toeristendruk bezwijkt.
We huren hier een auto om dit wat grotere eiland onveilig te maken. Het is opvallend groen voor een Cycladen eiland. Er wordt zelfs wijn verbouwd. Via de Noordelijke kust en Naousa komen we uiteindelijk in het binnenland bij een Marmergroeve uit de oudheid terecht. De Venus van Milo zou uit deze marmer zijn gehouwen.
Lefkes is een fraai plaatsje in de bergen opgeluisterd door stijlvolle toeristen.
Dan door naar de zuidkust waar we in het Museum van de Cycladen terecht komen. Dit is een tuin van een vissersfamilie. De vrouw die er rondloopt vertelt dat haar vader na zijn vistochten allerlei bijzondere bouwwerken op de eilanden in miniatuur nabouwde. Ze claimde zelfs dat hij dat uit zijn hoofd deed, maar gezien de detaillering waag ik dat te betwijfelen.
We nemen afscheid van Paros met een mooie zonsondergang.
We kwamen op Paros vanaf Anti-Paros. Dat hebben die Griekse eilanden wel vaker, een klein eilandje naast het grote eiland dat dan Anti-xxx heet.
We ankeren hier in de haven omdat we natuurlijk het stadje willen ontdekken maar vooral omdat Belinda jarig is en ik een special restaurant geboekt heb: Kalokeri. Erg goed!
Inmiddels vragen jullie je natuurlijk af hoe we dan op Anti-Paros terecht waren gekomen. Dat was vanaf Schinousa, één van de kleine Cycladen. Dat laatste is zeker niet overdreven. Het is een mini eiland met 130 bewoners waar absoluut niets te doen is en waar het leven zich plooit rond het ferry schema.
Wij leggen met de bips tegen de betonnen ferrykade aan onder toeziend oog van Manolis, de zelfbenoemde havenmeester. We dachten eigenlijk dat er geen plaats was omdat we voor ons een zeilboot naar binnen en direct weer naar buiten zagen varen. Deze had zich duidelijk meer aangetrokken van het “No docking” bord dat er hing…Manolis was net zo verbaasd als wij over het bord en vond dat we er geen aandacht aan moesten besteden.
Uiteindelijk blijkt het bord van een zwemvereniging te zijn die hier hun bootje afmeren. Het is een internationaal team van lange afstand zwemmers. Die dag zwommen ze van Schinousa naar Iraklea…zo’n 5km over open zee…met bijna altijd veel wind hier…
Op schinousa waren we terecht gekomen vanaf Ios het sex, drugs en rock&roll eiland waar ik jullie de vorige episode heb achtergelaten. Onderstaande foto laat gelukkig nog wat aan de verbeelding over.
Helaas Werd dit alles veroorzaakt door een grote schoonmaakactie op Mr.Bean2 omdat half Tsjaad erop was neergekomen. Zo erg hadden we het nog nooit gehad.
Verder is Ios een leuk eiland met mooie Chora.
Momenteel zijn we op Tinos en beginnen de constante harde wind op de Cycladen een beetje beu te worden. Dit is bijvoorbeeld het huidige weerbericht.
Moeilijk voor te stellen maar het is hier nog winderiger dan ondergetekende. Waar ik jullie vorige keer achterliet met de Sex, drugs en Rock&Roll belofte hebben we nu een flinke blow job in de aanbieding.
Over het bijzondere Tinos en onze verdere avonturen de volgende keer meer.
Cheers, André
Mooie reis!