Travels of Motor Yacht Mr.Bean2
Trawler trash on their cruise to nowhere
Ik zit momenteel uit het raam naar een totaal verregend en koud Lemmer te kijken. We hebben afgelopen week Mr.Bean2 achtergelaten in de zon in Messolonghi Marina. Een beetje vroeger dan gewoonlijk omdat Belinda’s moeder afgelopen zaterdag 90 is geworden.
Lees verder “The Closing Party 2025”
Na alle omzwervingen in Nederland, Zweden en de UK zijn we weer thuis op Mr.Bean2. Niet alleen dat voelt als thuis maar ook het feit dat we in de Ionian – de westzijde van Griekenland tussen Corfu en Zakynthos – rondvaren. Hier waren we in 2020 en 2021 in diverse lockdowns omdat een chinees een grieperige vleermuis had opgegeten.
Dat betekent veel bekende havens en baaien en vooral ook veel oude bekenden!
Lees verder “Back Home!”
Ja, ook wij willen er wel eens tussenuit. Dus samen met goede vrienden Simone en Erik een week een narrowboat gehuurd in Engeland. We zijn met onze eigen boten vaak in Engeland geweest. Als je dan een rivier zoals de Thames opvoer, liep je uiteindelijk altijd tegen een sluis of brug aan waar we niet meer doorheen pasten.
Lees verder “A narrow escape”
Ja, de Mr.Bean2 crew heeft een roadtrip naar en door het land van ABBA gemaakt. En niet alleen van ABBA maar ook van Volvo (de horror) en vooral ook van IKEA en Doe-het-zelf in het algemeen…en bomen, heel veel bomen, en nog meer bomen. Naast kastjes Björn en Billy kan je daar paarden van maken…
Het Dalapaard is inmiddels een nationaal symbool van Zweden. Ooit geboren doordat een boer in de regio Dalarna verveeld in de donkere Zweedse winter paardjes begon te snijden en beschilderen.
Mijn welgemeende excuses want ik heb jullie, de trouwe lezers van dit feuilleton, verwaarloosd. Het is alweer 2,5 maanden geleden dat ik jullie sprak over de belevenissen op Mr.Bean2. Mijn slappe excuus (dat zijn excuses meestal) hiervoor is enorm trendy. We zijn namelijk enorm druk geweest. Net als al die bedrijven en instanties die dat tegenwoordig als standaard bericht aan de telefoon hebben: “het is enorm druk zodat de wachttijd langer is dan u van ons gewend bent”. Ik was helemaal niets gewend, wil al helemaal niet aan wachttijden wennen en als dit je standaardtekst is, zal het juist wel net zo lang zijn als we gewend zijn…
Lees verder “Verwaarloosd”
Zong een diep-paars bandje in de jaren ’70. De afgelopen weken hebben ook wij onze bijdrage daaraan geleverd. Het viel me al een aantal weken op dat onze trouwe Cummins diesel zichtbaar wat rook produceerde tijdens het varen. Niet veel…maar ik ben nogal pietluttig op dit soort symptomen. Afgezien van een pufje bij een koude start of heftige acceleratie rookt onze motor eigenlijk nooit zichtbaar.
Lees verder “Smoke on the water”
We zijn op Delos, volgens de Grieken de geboortegrond van Apollo en Artemis. Die oude Grieken hadden een veel boeiender setje Goden dan dat saaie gedoe van tegenwoordig. Eindbaas Zeus nam het niet zo nauw en ging vreemd bij elke kans die hij kreeg. Zo ook met de mooie Leto. Die werd vervolgens zwanger en opgejaagd door Zeus’ vrouw Hera. Ze zocht een rustige plaats om te bevallen en koos het lelijke, kale eiland Delos dat toen nog ronddreef in de Egeïsche Zee (ik verzin het niet!). Ze beviel van de tweeling Apollo en Artemis waardoor het eiland werd verankerd. Om zijn kroost te eren legde Zeus er een krans omheen van eilanden in een cirkel…de Cycladen.
Lees verder “The center of the world”
Monemvasia betekent 1 ingang en uitgang. Dat geldt voor de vestingstad op de rots in zee, die met een dijk vastzit aan het vasteland, maar ook voor de haven. Helaas is het een echte Griekse haven dus nooit afgemaakt en die ingang is zo gepositioneerd dat bij een bepaalde windrichting het niet meer veilig is in de haven. Laten wij er nou net op zo’n moment liggen!
Lees verder “Waar is de nooduitgang?”
We zijn op het Mani schiereiland. De middelvinger van de Peleponessos en dat is heel toepasselijk. De Manioten hebben die altijd opgestoken naar elke macht die hen wilde veroveren. Zelfs de Ottomanen durfden hier niet te komen. Ze staan bekend als de afstammelingen van de Spartanen maar vooral als piraten, bandieten en smokkelaars. Vendettas waren hier onderdeel van het normale leven.
Lees verder “Maniacs!”
De naam van het Rode Kruis schip waar Belinda vaak vrijwilligerswerk op gedaan heeft. Gezien alle geriatrische uitdagingen overwegen we momenteel sterk om Mr.Bean2 deze naam te geven…
Lees verder “Henry Dunant”
Gezien deze titel raden jullie al dat we nog niet aan het varen zijn. Sinds 6 Januari zijn we thuis op Mr.Bean2 in zijn winterhaven Licata op Sicilië. In Camping Life heb ik al eens beschreven dat zo’n Marina in de winter net een soort camping is. Gelukkig drijven de campers en zitten er gewoon leuke en boeiende mensen op (i.t.t. onze recente ervaringen met het echte camper publiek).
Lees verder “Op zoek naar asfalt op mooi Sicilië”
Als we van de ferry komen staan we op het Noordereiland, in Wellington om precies te zijn. Dit is de hoofdstad van NZ en vernoemd naar de man die Napoleon naar huis stuurde en daarmee aan de basis stond van ABBA en rubberen kaplaarzen en een bereidingswijze van rundvlees…maar voordat ik helemaal van het pad raak…
Het Noorder- is behoorlijk verschillend van het Zuidereiland. Dichtbevolkter met steden als Auckland en Wellington. Landschappelijk minder fraai maar wel veel bijzondere thermale bijzonderheden. Veel vulkanen, geisers, warm waterbronnen en daardoor gevormde bizarre landschappen. Daarnaast is de Maori cultuur hier veel indringender aanwezig.
Lees verder “Moeder Natuur, another Island”