Sinds het verlaten van Andros en de Cycladen varen we in de Noord-Westelijke Egeïsche zee. Hier vertrok Jason met zijn Argonauten uit Volos om het Gulden Vlies te gaan stelen. Wij zijn nog maar net op ons eerste eiland van de Sporaden gearriveerd, Skyros, of ook wij worden beschuldigd van zware criminaliteit!
In het kneuterige dorpshaventje van Linaria op Skyros staat er direct een agent van de kustwacht naast de boot. Wij zijn namelijk zonder te betalen vertrokken uit de haven van Batsi (zie We don’t have a problem). We moeten snel voor betaling zorgen en dat melden bij de kustwacht van Andros anders volgen er maatregelen.
In Griekse stadshaventjes lig je buiten het seizoen vaak gratis. Van ca. juni t/m september betaal je vaak een klein bedrag (voor ons ca. 15 euro/dag) liggeld maar ook dan zijn er nog veel havens en kades waar je helemaal niet betaalt omdat er gewoon niemand is om geld op te halen. Vaak zijn er geen faciliteiten.
In Batsi ontstond bij aankomst direct een verwarrende situatie. Op Navily (zeg maar de Tripadvisor voor havens en ankerplaatsen) hadden we gelezen dat dit een gratis haven is maar dat een tip aan de havenmeester gebruikelijk is. Toen ik de man wilde tippen wou hij dat op dat moment niet aannemen. Later zei hij dat hij liggeld wilde ontvangen als we weer vertrokken. Nu kom je in Griekenland vaak “nep havenmeesters” tegen. Mensen die in ongeorganiseerde havens zich voordoen als havenmeester en geld innen. Na een paar dagen hadden we met een aantal mensen gesproken die er al langer lagen en allemaal aangaven niet betaald te hebben.
Toen wij vertrokken hadden we de havenmeester al een paar dagen niet gezien en ook die ochtend was hij er niet. Dus wij vertrekken. Wat schetst mijn verbazing als we onderweg naar Skyros al een appje ontvangen van hem dat we nog moeten betalen. Ik geef aan dat prima te vinden als hij mij een officiële faktuur kan sturen. Ik dacht er daarmee vanaf te zijn maar tot mijn stomme verbazing krijg ik even later die faktuur van de Gemeente Andros. Het gaat om totaal 70 euro, dus geen probleem maar de man had inmiddels ook de kustwacht gealarmeerd en die stonden direct bij aankomst naast de boot. Gelukkig kunnen de Grieken crimineel gedrag wel waarderen.
Skyros is een “off the beaten track” eiland. Het ligt wat solitair in de Egeïsche zee. Het haventje van Linaria is al niet minder uniek. Havenmeester Sakis is een instituut. In tegenstelling tot de meeste Griekse havens ziet het er keurig onderhouden uit met zelfs “mooring lines”, een complete bibliotheek en een Disco douche…ja, je leest het goed. Als je ’s avonds tussen 7 en 8 gaat douchen, wordt je getrakteerd op een disco 70s discomuziek, discobol, lichteffecten etc.
We huren een auto om het eiland te verkennen.
Na een paar dagen ruilen we Skyros voor Skyropoula wat zoveel betekent als klein Skyros. Het is een klein onbewoond eilandje waar we in een baaitje afmeren met 2 lange lijnen naar de rotsen. Deze trekken de aandacht van een paar lokale geiten.
Pili ligt op het grote eiland Evia. De Oostkant van dit eiland is weinig bezocht doordat het onherbergzaam hoog is en de beruchte Meltemi wind hier recht op staat. Daarom vind je hier nog kleine authentieke visserdorpjes met weinig toeristen.
Na Pili werken we ons via de haventjes van Agkali en Psaropouli langs Evia naar het Noorden. Het is er schitterend.
Boven Evia ligt het onbewoonde eilandje Pontikonisi. Hier liggen we een paar dagen in ons eigen zwembad.
Platania is de eerste stop op het vasteland. Het is een klein vissersdorpje op het Pelion schiereiland. Het is hier veel drukker met boten dan we hadden verwacht. We maken hier een heftige onweerstrom mee die nogal onverwacht overtrekt. Veel paniek in de haven. Op het hoogtepunt met ca. 40 knopen wind heeft iedereen behalve wij, zijn motor draaien om van de kade af te blijven. Niemand (behalve wij) had zijn anker ingegraven en getest.
Gedeelde smart is halve smart dus er ontstaat al snel een gezellige sfeer met een aantal buren. Dit leidt tot allerlei excuses, zoals kaartspelletjes, om het op een zuipen te zetten. Een ander hoogtepunt is dat de lokale Taverna een heerlijke uitvoering van mijn favoriete Griekse gerecht serveert: “stuffed squid”!
We blijven in culinaire sferen als we bij de To Karnagio taverna van Kostas in Agia Kiriaki aanleggen. Leuke vent die samen met zijn ouders deze taverna op dit bijzonder plekje runt.
300 Meter boven het het dorpje ligt Trikeri waar wij natuurlijk ook even willen kijken. Taxi omhoog en naar beneden lopen is inmiddels onze favoriete vorm van hiken. De volgende ochtend hebben we een verstekeling aan boord.
Vanaf hier gaan we de Golf van Volos in. Als eerste naar de baai bij Amaliapoli. Onderweg komt ons een hele kudde waterscooters op hoge snelheid tegemoet. In Amaliapoli blijkt waarom. De wereldkampioenschappen waterscooter racen vindt hier plaats. Cool! Wij liggen later eerste rang aan de baan waar een lokale stint wordt afgewerkt.
Dan door naar de grote stad hier: Volos. We gaan hier vooral heen omdat we hoognodig de voorraden moeten aanvullen. We maken van de gelegenheid gebruik om een auto te huren en de Pelion te verkennen. Een erg fraai schiereiland!
In Volos komen we ook Panos weer tegen. Dit was 1 van de buren in Platania. Hij nodigt ons uit voor wat terraswerk in deze stad waar hij woont. Als we samen met nog een ander bevriend stel op het terras aan de boulevard zitten, geeft Belinda aan op zoek te zijn naar een goed Engels sprekende tandarts. Een deel van haar kies is afgebroken. Dan wordt weer duidelijk dat gezondheidzorg ook eenvoudiger kan dan in Nederland. Panos belt (zaterdagavond) direct zijn tandarts en Belinda kan maandagochtend terecht…een uur later staat ze met een opgelost probleem en 50 euro lichter weer buiten.
We gaan nu langzaam op weg richting Skiathos waar we vrienden Erik en Simone gaan oppikken. We hebben nog wat dagen dus zaken we langzaam langs de oostkust van de Golf van Volos af naar het zuiden. Eerste stop is Kala Nera waar we voor het strand ankeren.
Dan door naar Milina waar we bij het Alatas eiland ankeren. Het is een heel mooie en, zelfs in dit seizoen, erg rustige omgeving. In combinatie met het mooie weer begin je te denken dat je op een meertje ronddobbert. We worden echter snel weer met de neus op de feiten van de zee gedrukt als na een excursie met Teddy de wind 180 graden gedraaid is en stevig aangetrokken. Mr.Bean2 is gedraaid en ligt op slechts enkele meters van de rotsen. Het gaat net goed.
6 Jaar geleden zijn we al eens op het kleine Paleo Trikeri eilandje geweest (zie Like a bridge over troubled water). Er wonen 15 mensen in dit idyllische plaatsje maar in de zomer in het weekend is het druk met bootjes en dagjesmensen die met de kleine ferry komen. We hadden daarom vooruit gebeld naar 1 van de 2 Taverna’s of we aan hun steigertje kunnen liggen. Uiteindelijk zijn we niet de enige en liggen we op eigen anker met een deel van de zijkant aan de steiger.
Boven op het eiland staat een actief klooster waar je kamers kan huren. Dit was in de Griekse burgeroorlog (1946 – 49) en de jaren erna een concentratiekamp voor vrouwen die van communistische sympathieën werden verdacht.
Via de baai van Nies en Banana Beach gaan we naar Skiathos stad.
Skiathos is het drukste toeristische eiland van de Sporaden. De kade wordt in het weekend ingenomen door alle huurboten. We krijgen een plekje van Panos de havenmeester maar moeten vrijdag wegwezen. Helaas, want zaterdagochtend komen Erik en Simone hier aan met de ferry uit Thessaloniki.
Nog minder leuk is dat donderdagavond Belinda opnieuw een nierbekken ontsteking ontwikkelt met hoge koorts en alle zaken die we een paar maanden geleden in Zakynthos ook al gezien hebben. Vrijdagochtend vroeg zitten we dus al in de Emergency Clinic. Na onderzoek en CT-scan krijgt ze daar wederom stevige antibiotica via een infuus en een volledige kuur voor de komende 15 dagen. Er is zelfs even sprake van dat ze naar het vasteland vervoerd moet worden voor specialistisch onderzoek. Daar wil Belinda zelf niet aan.
Als ik vanuit de kliniek Panos bel om te vertellen dat we vandaag echt niet weggaan, denkt hij dat ik hem in de maling neem. Als hij uiteindelijk de ernst van de situatie door heeft, is er geen enkel probleem meer.
Gelukkig knapt Belinda langzaam weer op en staan we zaterdagochtend bij de ferry in de gebruikelijke Griekse chaos om Erik en Simone op te halen. Erg leuk ze hier weer te zien!
Na installatie op de boot en een wandeling rond Skiathos vertrekken we naar Skopelos, het Mamma Mia eiland! Hier is de beroemde klif met het kerkje uit de film…en dat moeten alle toeristen, inclusief wij, natuurlijk even bekijken.
We leggen aan in het haventje van Loutraki. Dit is ook een basis voor huurboten dus er is veel “harbor cinema” te bewonderen. Met onze gehuurde Suzuki Baleno maken we de volgende dag het eiland onveilig inclusief bezoek aan de beroemde klif. Belinda is al wel eens boven geweest en weet dat het kerkje bar weinig voorstelt (is ook niet in de film gebruikt). Zij wacht beneden.
Met de boot varen we naar het zuiden van Skopelos en ankeren in de Limonari baai voor een dagje spelevaren.
Het bezoek van Erik en Simone valt samen met de eerste Meltemi van het jaar. Het waait dus stevig en dat merken we vooral de volgende dag als we naar de Votsi baai op Alonnisos varen. Tussen de eilanden hebben we enige tijd een stormachtige F8…Erik en Simone weten dus dat ze op een boot zijn.
In de goed beschermde baai is het schitterend en rustig. Met Teddy gaan we naar het hoofdplaatsje Patitiri en nemen een taxi omhoog naar het oude dorp Alonnisos. ’s avonds eten we bij een mooie taverna aan de baai van een Grieks/Nederlands echtpaar.
Met Teddy doen we de volgende dag een excursie langs de kliffenkust naar een paar grotten. Onze vriend Bert blijkt met zijn Galu Galu in de volgende baai te liggen. Als we daar aankomen is hij net bezig een Belgische zeilboot te redden die geen motor meer heeft. Met de 40pk van Teddy lukt het een stuk beter dan met Bert’s roeikracht om de boot veilig aan een ankerboei vast te maken.
De Belg vraagt of ik misschien verstand heb van motoren. Ik zeg hem eerst maar eens de diesel filters te vervangen en zien wat erin zit. Dichtgeslagen filters door troep in de tank zijn heel vaak de oorzaak van spontane uitval van de motor. Hij geeft aan geen reserve filters te hebben. Je gaat dus naar zee met ook nog gasten aan boord en hebt niet het minimale bij je om een probleem op te lossen. Dat neemt bij mij ook de zin weg om hem nog verder te helpen en ik raad hem aan een techneut in de buurt te bellen. Wij gaan onze goede daad vieren met een biertje de Galu Galu.
Het lijkt ons leuk om Erik en Simone ook mee te nemen naar het idyllische Paleo Trikeri eilandje. Onderweg komen we nog een groep dolfijnen tegen. Op het eilandje is er geen plaats meer aan de steiger van de Taverna dus leggen we aan op de plek van de ferry. Die komt pas morgenochtend en dan moeten wij toch al weg zijn.
Er zijn zijn wat huurboot afmeer taferelen te bewonderen. Eén maakt het wel erg bont en is letterlijk een uur bezig met ankeren en aanleggen. Een lokale visser die naast ons ligt gaat er zelfs de kade voor op en staat zich overduidelijk op te vreten over zoveel onkunde.
Na een mooi afsluitdiner in de andere Taverna gaan we de volgende ochtend richting Volos. We hebben afgesproken met Christos van Sailing Aegean om Mr.Bean2 bij hem achter te laten voor de komende 6 weken. We besteden dus nog wat uurtjes aan het klaarmaken en stevig afmeren van de boot. Dit alles in inmiddels stevige hitte in een stad. Als troost gaan we nog even lunchen op de boulevard voordat de taxi arriveert.
Het was wederom een fantastische week met Erik en Simone waar we mee terug vliegen naar Weeze.
Mr.Bean2 heeft 6 weken zomervakantie en wij gaan Nederland onveilig maken tot 16 Augustus.
Cheers, André
Wunderbare Sommergeschichten🙋