Ik zit momenteel uit het raam naar een totaal verregend en koud Lemmer te kijken. We hebben afgelopen week Mr.Bean2 achtergelaten in de zon in Messolonghi Marina. Een beetje vroeger dan gewoonlijk omdat Belinda’s moeder afgelopen zaterdag 90 is geworden.
De laatste weken van het seizoen waren een groot feest. Het begon allemaal in Vathi op Ithaca waar we met Tim en Anja en Oliver en Renate voor anker liggen.
Dan richting Lefkas waar we kleinzoon James en zijn entourage gaan oppikken. Dat ging niet zonder slag of stoot. In Lefkas kan je buiten het weekend aan de pontons van de huurboten liggen…maar het is zondag…en er is geen plek voor ons. Wij dus door naar een deel van de kade tegenover een huurboten steiger. Ik zie een plekje waar we met de kont wel tussen kunnen…maar dan moeten we ons anker vlak voor de boten van de huurmaatschappij laten vallen. Wat mij betreft geen probleem. Als je je anker tussen 2 boten in laat vallen weet je zeker dat je niet op hun mooring lines ligt. De huurboot mensen denken daar anders over…
Op het moment dat we ons anker laten zakken staan ze 5 man sterk te schreeuwen dat we weg moeten. Ik trek me daar niet zoveel van aan en vaar netjes achteruit tegen de kade en Belinda legt vast. Dan staan dezelfde 5 man al bij de boot zo mogelijk nog harder te schreeuwen. Wij zouden hun mooring lines beschadigen, asociaal zijn, terug moeten naar ons eigen land etc. etc….en de man had niet eens een blond peroxide kapsel. Hij gaat de politie bellen. Als ik hem aanbied om ze voor hem te bellen, gaat hij zo door het lint dat hij staat te schreeuwen dat hij onze lijnen gaat doorsnijden terwijl hij met zijn vuist op onze loopplank staat te rammen.
Het lijkt ons verstandiger om deze plek maar te verlaten voordat er iemand een hartaanval krijgt. Zonder enig probleem halen we ons anker op en varen dan maar naar de Jachthaven. In deze D-Marine kost een nachtje voor Mr.Bean2 200 euro (!) maar dat hebben we graag over om boodschappen te kunnen doen en de volgende dag Linda, Ricardo en James te kunnen ontvangen. We gaan gelijk varen richting Meganisi.
Hier ankeren we in een baai met lange lijnen naar de rotsen. Gelukkig klaart het weer op en kunnen we een dagje spelevaren in de zon.
Gelukkig mogen we ook met James mee in zijn speedboot richting Little Vathi voor een beroemd broodje Gyros! Vanaf nu moeten we elke dag een broodje Gyros eten van de kapitein.
De volgende dag belooft het slecht weer te worden en zoeken we een plekje in Syvota aan de steiger van de 12Gods (ja, het waren er 12 op de Olympus) Taverna.
Naast eten bij de 12Gods moet hier natuurlijk gewinkeld worden. Om te beginnen koopt James een vishengel en 2 mooie cadeaus voor Opa en Oma. Naast vissen…en daadwerkelijk een visje vangen moet er met oma domino gespeeld worden en natuurlijk film gekeken in de “boot bioscoop”.
De volgende dag alweer terug naar Lefkas. Het is nu donderdag en kunnen we gewoon aan de huurboot steigers aanleggen. Hier gaan we natuurlijk, samen met de katten, lekker eten en komen we zowaar ook nog in een speelhal terecht…het wordt opa allemaal wat veel…
De volgende ochtend moeten we helaas alweer afscheid nemen na een fantastisch weekje.
Wij varen naar Nydri waar we de volgende dag hebben afgesproken met Ben en Deb. We leggen hier aan aan de kade. Nydri is een echt toeristenplaatsje. Het is verrassend hoe de situatie van de ene op de andere dag verandert. Afgelopen week was het nog herfstvakantie met veel drukte, alle uitspanningen open en geen plaats aan de kades. Nu zijn we de enige, gaan alle restaurants en bars dicht en loopt er hier en daar nog een verdwaalde toerist.
Ben en Deb hebben ons uitgenodigd voor de verjaardag van Claire, een goede vriendin van hen. Ze halen ons de volgende dag op en we rijden naar Dimitris Taverna in de bergen. Het is een fantastisch feest waar het duidelijk is geworden dat niet iedereen kan zingen.
Na nog een nachtje helemaal alleen in Porto Atheni gaan we naar Astakos, een echt Grieks plaatsje op het vasteland. 28 Oktober is Oxi-day in Griekenland. Oxi betekent Nee in het Grieks. Ze herdenken dan dat ze in 1940 Oxi zeiden tegen het ultimatum dat de Italianen hadden gesteld. De Italianen eisten dat Griekenland zich openstelden voor de As-mogendheden. Het Oxi leidde natuurlijk tot een oorlog en uiteindelijke bezetting van Griekenland.
Dit alles levert een vrije dag op waarop alle terrassen vol zitten met families op hun paasbest gekleed en veel militaire parades.
Van Astakos gaat het naar onze winterhaven Messolonghi. Het is schitterend kalm weer en de dolfijnen zwaaien ons uit.
We hebben al eens in Messolonghi gelegen in de winter van 2019/20. Toen was de haven een regelrechte dump. Inmiddels heeft Nederlandse eigenaar Jo Mennen de leiding in handen gegeven van zijn zoon Loek. Tevens zijn alle bureaucratische Griekse blokkades inmiddels achter de rug en wordt er stevig gewerkt aan het uitbreiden en pimpen van de marina.
Messolonghi zelf is een erg leuk, niet toeristisch plaatsje. Leuk is ook dat meerdere bevriende stellen uit Licata hier deze winter terecht zijn gekomen.
Geheel op zijn Grieks is de planning in de marina wat uit de hand gelopen. Bottleneck is de helling die nog niet klaar is zodat een groot aantal boten het water niet uit kunnen. Hierdoor hebben nieuwe boten die komen geen plaats. Ook ons contract start 1 november. Na een paar nachten aan de stadskade heeft Loek toch een plek voor ons geregeld…en wederom, voor de 3e winter op rij (Cartagena, Licata, Messolonghi) liggen we zo’n 3 boten verwijderd van de Melusina van inmiddels goede vrienden Oliver en Renate.
We beleven de eerste BBQ en het eerste happy hour met live muziek (waarop wederom blijkt dat niet iedereen kan zingen…). Een weekje later gaan we met de bus naar Patras om een huurauto op te halen die we een week later in Athene op het vliegveld kunnen achterlaten. We maken er gelijk een dagje Patras van.
Op de terugweg gaan we langs Nafpaktos een schitterend historisch havenplaatsje.
Tussendoor zijn de winterklussen aan de boot begonnen. Voor komende winter lijken de belangrijkste klussen een nieuwe uitlaat laten maken en de huis accubank vervangen door Lithium accu’s en daar alle apparatuur op aanpassen.
Inmiddels is duidelijk dat er een leuke actieve groep mensen aanwezig is in de marina. Daar gaan we ons zeker vermaken maar eerst zijn we 2 maanden in Nederland.
Cheers, André