Ja, ook wij willen er wel eens tussenuit. Dus samen met goede vrienden Simone en Erik een week een narrowboat gehuurd in Engeland. We zijn met onze eigen boten vaak in Engeland geweest. Als je dan een rivier zoals de Thames opvoer, liep je uiteindelijk altijd tegen een sluis of brug aan waar we niet meer doorheen pasten.
Dit heeft alles te maken met het Engelse kanaalsysteem dat al is aangelegd in de 18e eeuw. Een geweldige prestatie met bizarre waterwerken zoals sluistrappen en dubbele aquaducten (het ene kanaal gaat dan over het andere kanaal en dat alles weer over een weg o.i.d.). Een letterlijk klein detail was echter dat alles was ingericht op boten die niet breder waren dan zo’n 2,5 meter. Ja, van die heel lange en smalle “Peaky Blinders” vrachtscheepjes.
Dat hele kanaalsysteem raakte in de 19e eeuw behoorlijk in verval door de concurrentie van de trein. Echter in de jaren 60 van de vorige eeuw kwam er weer belangstelling om alles te restaureren…en de oude scheepjes om te bouwen tot plezier/woonboten. Een beetje vergelijkbaar met de oude skûtsjes in Nederland.
Wij dus onze beste Peaky Blinders petten op en afreizen naar Bath. We ontmoeten Erik en Simone op Schiphol om op de M-Pier in een Easyjet te stappen. Gezien de afstand die we gelopen hebben, denk ik dat die M-pier halverwege Amsterdam en Bristol ligt. Want daar vliegen we naartoe. Nog drie kwartier in een Über en we zijn in Bath waar we ons eerst maar eens onderdompelen in de Engelse truttigheid en een bakkie gaan doen.
We willen Bath ontdekken en hebben daarom 2 dagen een appartement voordat we inschepen. Niet zomaar een appartement. Nee een hele woning in The Circus, één van de architectonische hoogtepunten van de stad.
Bath is schitterend en heet zo omdat de Romeinen hier, in een bocht van de Avon rivier, een Badhuis bouwden op de warmwaterbronnen.
Natuurlijk moeten we ons ook onderdompelen in de Pub cultuur…met natuurlijk voetbal…maar gelukkig ook Guinness en Formule1 zoals we later nog gaan zien.
Na alle uitspattingen in Bath is het tijd om in te schepen op Topsy. Ja je leest het goed onze kanaalboot heet Topsy. Het is een 18 meter lange “wide body narrowboat”. Dat betekent dat ze zo’n 2,90 meter breed is in plaats van de traditionele 2,10 meter. Het levert een vrij ruime boot op waarin zelfs een jacuzzi bad zit. Een beetje onzinnig als je bedenkt dat de watertank net iets groter is dan de inhoud van het bad…
Na een beknopte uitleg van Keith van Bath-narrowboats, kondigt hij aan mee te varen tot aan onze eerste geplande stop voor die dag bij de George Pub in Bathampton. Keith blijkt er echter snel van overtuigd dat wij niet al teveel schade gaan aanrichten met deze 30 ton staal en stapt na ca. 10 minuten alweer af in Bath.
Het varen met zo’n ding vergt vooral veel geduld en anticipatievermogen. Doordat de kanalen maar net dieper zijn dan de boot – en soms dat niet eens – en erg smal, is de maximum snelheid beperkt to zo’n 4km/u. Ja dat lees je goed, een wandelaar is sneller. Je kan wel meer gas (diesel) geven maar dan pomp je alleen maar meer water rond de boot zonder toename in snelheid.
Je stuurt met een helmstok…buiten. Wie dat verzonnen heeft in het Engelse klimaat is later waarschijnlijk geëxecuteerd. Het ding weegt 30 ton en beweegt zich heel langzaam door blubberig water. Als je stuurt gebeurt er eigenlijk niet zoveel…dat duurt ff. Je moet dus ruim van tevoren bedenken waar je ongeveer terecht wilt komen, zeker als je een sluis of brug wilt passeren…die zijn vaak maar een halve meter breder dan de boot.
Stoppen of achteruit varen is een nog veel grotere uitdaging. Het is bijna een prestatie om met 4km/u zo’n lange remweg te hebben als je het ding vol in zijn achteruit zet. Als je dan na enige tijd achteruit vaart blijkt de besturing geen enkele functie meer te hebben.
En dan zijn er de tegenliggers. Als je mazzel hebt ervaren schippers. Veel vaker echter vakantiegangers net als wij…maar dan zonder enige nautische ervaring. We hebben ze gezien die al bij voorbaat overdwars in het kanaal kwamen te liggen of die een complete brug blokkeerden omdat ze ergens water moesten tanken.
Jullie begrijpen dat het geheel een behoorlijk feestelijke gebeurtenis is, om je heel langzaam van Pub naar Pub te vervoeren.
En dan moet je die sluizen en bruggen ook nog zelf bedienen met eigen spierkracht. Aan boord van Topsy bestond het dream team daarvoor uit Erik en Belinda. Simone is de dame voor de lijnen…en de thee…heel veel thee.
Zo slepen wij ons omhoog op het Kennet and Avon kanaal. Die loopt dus van de rivier de Avon naar de rivier…je raadt het al…Kennet. Die laatste komt op zijn beurt weer uit in de Thames. Aangelegd tussen 1794 en 1810 vormde dit de verbinding van London aan de Oostkust met Bristol aan de Westkust van Engeland. Om een beetje georganiseerd over de heuvels te komen is het voorzien van 105 (!) sluizen. De 29 beroemdste daarvan zijn de Caen Hill flight. Dit is een trap van 29 sluizen achter elkaar. In het plaatje hieronder , gefotografeerd in een Pub – “what else?”, zijn alle sluizen en de trap (links van het midden) goed te zien.
Wij varen in 7 dagen slechts het gedeelte van Bath naar Caen Hill en weer terug. Na Bathhampton hebben we een stop in het alleraardigste Cotswolds achtige dorpje Bradford on Avon. Hierna volgt de Barge Inn. Een erg leuke Pub bij het nietszeggende plaatsje Seend.
Na al dit harde werk en nog meer bier en pubfood, bereiken we ons eind- en keerpunt onderaan de Caen Hill flight.
Onderweg op deze kanaaltjes is het duidelijk dat er veel “woonwagenbewoner-achtige” types op deze boten wonen en dat er veel gehobbyd wordt…heel veel gehobbyd…
Op de terugweg kiezen we andere stopplaatsen. De eerste is bij Melksham en de King’s Arms Pub. Hier worden we direct (ere)lid van omdat het 20% happy hour korting oplevert!
De volgende stop is bij het schitterende Avoncliff Aquaduct. Voor de verandering en vanwege het Engelse weer, eten we hier aan boord. Dan ontstaat er een rampzalige situatie: Skysport heeft alle rechten op de F1 in de UK. Dit betekent dat mijn F1TV Pro abonnement niet werkt…nee ook niet via een VPN. Dit in combinatie met een heel slechte connectie op deze plek, leidt (en lijdt) tot ongekende creativiteit bij de bemanning. Een heel lang verhaal kort hebben we de kwalificatie op het achterdekje onder een paraplu op een telefoon bekeken…het moet niet gekker worden. En om dat te voorkomen besluiten we direct dat we de Race de volgende en laatste dag in Bath in een Pub gaan kijken!
En zo varen we de volgende dag dus terug naar ons startpunt in Bath. Keith heet ons van harte welkom en weet natuurlijk in welke Pub F1 wordt vertoond.
Die avond sluiten we een fantastische week af in mooi gezelschap. We doen dat heel toepasselijk in Engeland bij de beste Italiaan van Bath…en dat was geweldig!
De volgende keer zijn we weer gewoon op ruim water en Mr.Bean2 aan de Souvlaki!
Cheers, André